در هیاهوی تعطیلات تعطیلات این چند روز که همه با شتابی مثال زدنی قصد و عزم سفر بخصوص به شمال کشور را داشتند و با همتی دو چندان رهسپار جاده های شمالی کشور می شدند تا خستگی از تن به در کنند.ما در شهر خود ماندیم تا هم گرفتار ترافیک چندین ساعته راهها نشویم تا بنزین هدر دهیم و هم مشغول خدمتگزاری به آحاد ملت نجیب ایران زمین باشیم ( که نمی دانم چه بلایی بر سر این مردمان با پشتوانه فرهنگی چند هزار ساله آمده است که یا در صف مرغ هستند یا در صف پودر رختشویی و یا در صف قند و شکر و یا در حال پرخاشگری که البته این از موضوع بحث خارج است و در فرصتی مقتضی به بحث در مورد آن خواهم پرداخت) و  فرصتی دست داد تا در استان قزوین که به مینودر ، باب الجنه ، دارالمومنین معروف است گشت و گذاری داشته باشیم و به قزوین شناسی بپردازیم. اما به بیراهه نروم که مقصود در این مطلب شرح دیدارم از امامزاده اباذر است که 16 خرداد ، شب بعد از کار طاقت فرسا به همراه منزل برای صرف شام به این منطقه رفتیم و این بعد از 10 سال من دوباره به این مکان متبرک که در 15 کیلومتری شمال شرقی شهر قزوین است می رفتم...