| تبليغات | X |
هنرمند متواضعی که سال ها با بیماری سرطان مبارزه کرد و لحظات نابی را برای علاقمندان هنر هفتم زنده کرد بالاخره جاودانه شد تا سهم خود از زندگی را بگیرد
به حتم تاریخ سینمای ایران از این هنرمند متعهد به نیکی یاد میکند .مردی که پیش قدم در هر مراسم فرهنگی و جشنواره سینمایی بود و آرام و با طمانینه با آن صدای جذابش به میان جوانان و اهالی هنر می آمد و بودن بادیگارد و بدون واسطه با دوستداران فرهنگ و هنر به مباحثه می پرداخت و خود را پشت شعا رهای زیبا قائم نمیکرد و تجربیاتش را به نسل های بعد از خود منتقل میکرد .
مردی که او را بیش از هر چیز با نقش بیادماندنی حمید هامون ساخته داریوش مهرجویی میشناسند .
خسرو شکیبایی متولد 1323 در تهران ، تحصیلاتش را در رشته بازیگری در دانشکده هنرهای زیبای تهران به پایان رساند.
با بازی در نقش کوتاهی در فیلم توقیف شده خط قرمز (مسعود کیمیایی، 1361) به سینما آمد. و تا سال 1368 در نقشهایی ظاهر شد. از جمله در فیلمهای دزد و نویسنده، ترن و رابطه . اما از بازی در فیلم هامون (داریوش مهرجویی، 1368) بود که نام خسرو شکیبایی سر زبانها افتاد. او برای بازی بسیار زیبایش در همین فیلم از هشتمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین دریافت کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت.
چند روزی میشود که با فراخوان سومین جشنواره مطبوعات استان قزوین روبرو شده ام که یکی از بخش های مسابقه، رشته وبلاگ نویسی میباشد که مرا واداشت که تصمیم بگیرم در این رشته ی بخش مسابقه شرکت نمایم و خود را در بوته نقد بگذارم و نگاهی به راه طی کرده از اول بهمن ماه 1386 تا الان بیندازم که هدفم از نوشتن در فضای مجازی چه بود و به کجا رسیده ام و اهداف آینده ام چیست و آیا همه اینها به یک سرگرمی مفرح ختم میشود یا نه، سعی داشته ام عمقی در مطالبم داشته باشم و سهمی حداقل در مدیوم محلی و استانی برای هر چه مثمرثمر واقع شدن نوشته هایم داشته باشم که البته باید اذعان کنم در ابتدا اصلا فکرش را نمیکردم با چنین حجمی از خواننده و نظر مواجه شوم اما همیشه در پس ذهن خود به این اعتقاد داشتم که یا چیزی را ننویسم و یا اگر مینویسم صداقت و انصاف داشته باشم و از نوشته هایم پشیمان نشوم که الحمد ا... رب العالمین تا امروز این امر تحقق یافته است...
