1-  پست اخیرم با عنوان سه سال با رییس جمهور احمدی نژاد بازخوردهای متفاوتی در اقشار مختلف جامعه و در کامنت های ارسالی در پی داشت با این تواصیف که عده ای هنوز باید ناسزا گفتن را تمرین کنند؛هر چند که معتقدم احمدی نژاد تنهاترین رییس جمهور ایران است با این حال او در فضای مجازی تنهاتر است. ممنونم از همه دوستانی که این مطلب را خواندند و موافق و مخالف اظهار نظر نمودند ، در این بین ...

او می تواند یا ما می توانیم؟

هیچ وقت تمایل نداشته ام در قبال مسائل کلان کشور با لغاتی چون خوب یا بد ویا او می تواند و فلانی این کاره نیست موضع بگیرم و به یک باره و بی هیچ دلیل و برهانی نتیجه گیری نمایم و حکم صادر کنم بلکه بسیاری از اتفاقات نیاز به غبار زمان دارد تا عیار خود را مشخص کند تا مخاطب هم بتواند ارزش گذاری نماید.اما بخاطر همان یک رایی که به دکتر احمدی نژاد دادم این حق را برای خود و دیگر هموطنانم قائلم که نظر خود را دراین باره در میان بگذارند و به نقدی در حوزه دانش و تخصص خود نسبت به عملکرد دولت و در راس هرم آن شخص رییس جمهور بپردازند.اما با توجه به نظر کارشناسان، آنهایی که نزدیک تر به مسائل روز کشورهستند،بر این باورند احمدی نژاد و یا شخصی مثل وی با همان کارکترها میتوانست خیلی زودتر از این ها در عرصه سیاست و سازندگی کشور مطرح شود...