در یک روز گرم مرداد و در آخرین روزهای کشاکش این ماه در سالن مرکزی دانشگاه امام خمینی (ره) گرد هم می آییم تا تجدید میثاق کنیم با ذات قلم و تمام آرمانها و آمال هایمان برای یک چیز و تنها یک چیز و موطنی که در آن زندگی میکنیم و به آن عشق میورزیم و خواهان آبادانی و توسعه آن هستیم.

وقتی وارد سالن میشوی دل توی دلت نیست و خدا خدا میکنی تا هر چه سریعتر پایان مراسم را شاهد باشی...

این روزها خیلی خوش به حالمان میشود و برای من که همیشه عاشق کلاس و درس بودم و هستم این بار نیز با یک استاد باسواد مواجه شدم. امید علی مسعودی چهارشنبه 30 مرداد ۱۳۸۷مهمان شهر قزوین بود تا این استاد علوم ارتباطات، علاقمندان و خبرنگاران و روزنامه نگاران را از دانش خود سیراب کند.مسعودی متولد 1337 در خرم آباد است و دانش آموخته کارشناسی ارشد از دانشگاه علامه طباطبایی در رشته علوم ارتباطات و..

سه شنبه 29 مرداد ماه 1387 خانه فرهنگ امیر کبیر به دعوت خانه مطبوعات استان قزوین و در آستانه اختتامیه سومین جشنواره استانی مطبوعات میزبان احمد رضا دالوند مدرس و هنرمند عرصه مطبوعات بود که با حضور علاقمندان ،گرافیست ها،روزنامه نگاران و خبرنگاران و البته صفحه آرایان عرصه مطبوعات محلی همراه بود . دالوند علاوه بر تدریس در رشته گرافیک به صفحه آرایی و طراحی نشریات نیز همت میگمارد که از معروفترین روزنامه هایی که او مسئول صفحه آرایی آن بوده میتوان به روزنامه جامعه اشاره کرد.او هم اینک بیشتر وقت خود را صرف تدریس و نوشتن کتاب جدیدش میکند،ِاو همچنین از منتقدان فعال در زمینه هنر گرافیک است بعلاوه او علاقه زیادی به سینما نیز دارد .

روز خبرنگار با همه اما و اگر هایش آمد و رفت مثل تمام مناسبت هایی که گاه در روزمرگی هایمان گم میشود و عده ای که هر کدام به فراخور طیف و دوستی هایشان دور هم جمع میشوند و شمع های کیک هایشان را فوت میکنند و هدایایی که این وسط ردو بدل مشود تا هم کدورت های گذشته از بین رود و هم خط و نشان های تازه ای کشیده شود و خط مشی قلم بدستان (شما بخوانید رپرتاژ بگیران)از نو نوشته شود تا باز هم صداقت و رسالت قلم در نشریات محلی ما در هاله ای از ابهام باشند و حتی آنان که داعیه ی جان سختی در این حرفه را دارند و انتقاد را حق مردم میدانند،انتقادهایی را که بر خود میرود را روا ندانند و این است حلقه مفقود شده نشریات محلی استان که از لحاظ کمی و کیفی با کمبود مواجه هستند . در سفری که به استان بوشهر داشتم بیش از گذشته به این کمبودها در حوزه نشریات بومی پی بردم.استانی که حداقل از نظر جمعیتی و صنعتی بسان قزوین خودمان است ؛چنان از لحاظ کیفی وتعدد کمی بالا بودند که خود باید دید...