تجمع اعتراض آمیز هنرمندان و روزنامه نگاران و اهالی فرهنگ استان قزوین در حمایت از مردم بی دفاع غزه .

وعده دیدار:پنجشنیه ۱۲ دیماه ساعت ۱۱ صبح میدان میرعماد - پارک دانشجو

در هیاهوی جنگ و کشتار که شاهد نوشته شدن مطالب زیادی در بلاگستان قزوین بودم امروز این مطلب کاوه بغدادچی خیلی به دلم نشست و چنان با ظرافت و هنرمندانه نوشته شده بود که جای تقدیر دارد .

و چقدر این  زوج روزنامه نگار روحیاتشان به هم نزدیک است ممنون از حمید مافی بابت مشارکتش در نوشتن امور جاری که به نوعی چراغ راه خوبی برای روزنامه نگاران جوان است.

حال هستند افرادی که نگاه متفاوتی به فجایع انسانی در غزه دارند که خواندن این مطلب از بلاگستان قزوین برایم جالب بود.

اما به نظرم این قضیه ربطی به راست و چپ و اصولگرا و اصلاح طلب ندارد.این اتفاق میتوانست برای هر کشور دیگری بیفتد و آیا ما همان می خواستیم که حال برای مردم غزه می خواهیم . نظر این اصلاح طلب را در مقابل این اصلاح طلب بگذارید و سپس از زاویه دید این نویسنده همشهری نیز به موضوع نگاه کنید.

شعر زیبایی از محمد علیخانی نماینده اسبق قزوین در مجلس شورای اسلامی را اینجا بخوانید و عکسهایی که دوست خبرنگارمان جمع و جور کرده در اینجا نظاره گر باشید.

امیدوارم هنرمندان و اهالی فکر و اندیشه در برابر این هولوکاست که در غزه اتفاق می افتد ساکت ننشینند و در حالی که رهبر معظم انقلاب هم در پیام تاریخی خود راه را کاملا به همه نشان دادند بتوانیم با گردهمایی خود و هر کمکی که از دستمان بر می آید برای مسلمانان غزه انجام دهیم .در ایام محرم دل هر بچه شیعه ای به درد می آید از این همه تجاوز. این هم مطلبی با عنوان شمر امروز را بشناس. 

پی نوشت: رحیم سرکار سردبیر هفته نامه حدیث قزوین را در حاشیه گردهمایی پنجشنبه دیدم و برایم گفت که مطلبی در مورد مردم غزه قبل از اذان صبح نوشته. الان که به خانه آمدم و پست جدیدش را خواندم واقعا لذت بردم از این قلم توانا.

.با یاری از او که ابتدای هر اول و انتهای هر آخر است.

آنهایی که از نزدیک پای صحبت های استاندار سابق قزوین مهندس نصری نشسته اند و اینک بعد از فاصله کمی پای صحبت های استاندار طاهایی می نشینند تفاوت های آشکاری را می توانند شاهد باشند. در این مقال قصد قیاس و حکم دادن ندارم اما از آنجایی که  در عنفوان جوانی و در کسوت یک دانشجوی ترم بالایی مدت ها با مهندس نصری بودیم و از کلام او بهره مند می شدیم تمامی گفتارهای او در ذهنم رژه می روند و من به روزهای دیروز و مرور خاطرات در این 3 سال مدام دعوت می شوم.

نسلی که با تمام قوا و در هیاهوی انتخابات به مهندس نصری پیوست تا تداعی کننده آرمان های نسلی باشد که فکر و اندیشه را به زر و زور و تزویر ترجیح می دهد .نصری در انتخابات میان دوره ای مجلس هفتم از محمد علیخانی شکست خورد اما در گیر و دار انتخابات ریاست جمهوری نهم و پیروزی دکتر احمدی نژاد به یکباره این کهنه سرباز سیاست دیار باب الجنه بازگشتی با شکوه به زادگاهش داشت . و این بار او والی استانی شده بود که به شهر سیاسیون معروف است . صحبت ها و شعارهای نصری را در زمان انتخابات می پسندیدم گویی که این شعارها ساخته خود ما بود که در کلام نصری جاری می گشت.اما نصری استاندار ،با نصری کاندیدای مجلس تفاوت های بسیاری داشت؛ مخصوصا کلام و گفتار او که  در چارچوب صحبت هایی کلی بروز می کرد تا حدی که طرفداران نخبه او به مرور زمان از گرد او دور شدند. تا او بماند و آنهایی که باب میلش بودند.

آنهایی که سخنرانی های نصری را دراین مدت دنبال می نمودند دیگر می دانستند که او در صحبت ها و ارائه برنامه هایش از چه ادبیاتی استفاده می کند. و گویی برای نصری فرقی نمی کرد که این صحبت ها و بقولی برنامه ها و شعارهایش در کجا و چه زمانی بیان شود. در مراسمی بین عوام و یا خواص ،در بین دانشگاهیان یا در جمع  اصناف و یا در شورای اداری استان خطاب به مدیران خود.

دیگر همه می دانستند که شعار اصلی نصری "قزوین،شهری جهانی " می باشد و در سال اول همه هدفش گرد همین جمله پر رنگ ولعاب می گشت. و به نوعی این شعار آنچنان  برای استانی چون قزوین ثقیل بود که باعث بوجود آمدن توقعات بی جا و غیر منطقی از سوی مردم استان شد . در سال های دوم و سوم او مدام با ادبیاتی خاص و اغراق شده سعی در عنوان نمودن دست آوردهای مدیریتی اش  می کرد؛ نظیر آمارهای صادرات محصولات استان قزوین ، درصد بیکاری در استان و سر آمد همه این صحبت ها ، بحث میزان جذب اعتبار برای سرمایه گذاری در استان بود که یکسال استان قزوین رتبه دوم را کسب کرد و در سال بعد نیز بالطبع رتبه اول را کسب نمودیم و این تبلیغات خود ضد تبلیغی برای کارنامه نصری بود ؛چرا که مردم هیچ گاه نمود عینی این آمار و ارقام را که گاه ضد و نقیض بیان می شد در زندگی خود لمس نکردند . و این طور بود که بهترین فرصت های اصولگرایان استان در بستری از ناکار آمدی ها بر باد رفت تا استانی که بیش از اینها برای دولتمردان نهم اهمیت داشت به قله ای  که انتظار می رفت حتی نزدیک هم نشود تا مهندس نصری با کش و قوس های فراوان جای خود را به مهندس طاهایی بدهد.

طاهایی کارنامه قابل قبولی از عملکرد چندین ساله مدیریتی دارد درست مثل نصری. اما چیزی که این دو استاندار را از هم متمایز می سازد نوع ادبیات طاهایی و نگاه واقع بینانه اش به امور است. آنجایی که طاهایی از کسری16 میلیارد تومانی بودجه  استان سخن می راند و در این حالی است که نصری در دو سال متمادی از اختصاص 80 درصد مازاد بودجه استان به بخش فرهنگ سخن می گفت که هیچ گاه به وقوع نپیوست و این در حالی است که فقط سازمان آموزش و پروش 7 میلیارد تومان بدهی به پرسنل خود دارد و آنجایی که طاهایی از میزان بودجه اختصاص یافته عمرانی استان انتقاد می کند و خواستار تسریع روند تکمیل پروژه های عمرانی می شود ، آنجایی که طاهایی از خالی بودن  50 درصد پست های سازمانی صحبت میکند و آنجایی که طاهایی به همه گروه ها واحزاب احترام می گذارد مخصوصا به همه نمایندگان مجلس شورای اسلامی که با پشتوانه آرا همین مردم به مجلس راه یافته اندو آنجایی که استاندار طاهایی سفر به دور ترین مناطق استان از جمله بوئین زهرا ،تاکستان ، الموت و طارم را در برنامه کاری خود قرار می دهد و از همه اینها گذشته نوع ادبیات و دیالوگ های طاهایی که در مراسم معارفه خود نشان داد که میتواند همه را به صندلی میخ کوب کند تا مشخص شود با مردی مواجه هستیم که اهل فرهنگ و ادب است و البته واقع بین. طاهایی در هر مراسمی بسته به شرایط زمانی و مکانی بهترین سخن را بر زبان جاری می سازد و افسوس که او دیر به دیار ما پا گذاشت و در این 6 ماه باقی مانده از عمر دولت نهم نمی توان از طاهایی که بدون تغییر تیم مدیریتی استان بکار خود ادامه می دهد انتظار معجزه داشت اما می توان برایش آرزوی سلامت و توفیق داشت تا بسان نصری روزی 16 ساعت کار کند تا هر چه صلاح مردم است به دور از باند بازی ها و سیاسی کاری ها همان را انجام دهد. باشد که مردم این خدمتگزاری فرزندان خود را با پوست و گوشت خود لمس کنند تا نیازی به بوق و کرنا نباشد . اما براستی طاهایی تا چه حد با این ادبیات و رفتار واقع بینانه می تواند در پیشبرد امور و برنامه هایش موفق باشد ؟این بحثی است که به مرور زمان تاریخ آن را برایمان روشن می سازد همان طور که برای نصری و دیگر استانداران مشخص ساخت . فرقی نمی کند طاهایی اهل کدام دیار و سرزمین باشد و در استان ما غریب و غیر بومی باشد مهم این است که در استان قزوین از هر نژاد و قومیتی  بخوبی در کنا هم زندگی می کنند و به افق های روشن دل بسته اند و از مسئولانشان کار مفید می خواهند و مهم این است که او در درجه اول یک انسان است و در کلامش انسانیت و اخلاق را نشانه گرفته است .