به بهانه برگزاری هفتمین جشنواره نمایشنامه نویسی و فیلمنامه نویسی رضوی در قزوین

هفتمین جشنواره رضوی در رشته نمایشنامه و فیلمنامه، هفته ی آینده 30 مهر ماه در جوار آستان امامزاده حسین(ع) قزوین با معرفی برگزیدگان به کار خود پایان می دهد.

 چند صباحی است که بحث سینمای دینی یا همان معناگرا در سینما و سیما بسیار داغ تر از گذشته دنبال می شود؛ اما مطلبی که در این بین فراموش می شود، اهمیت دادن به بحث فیلمنامه است. در واقع فیلم های ما در گام نخست با مشکل فیلمنامه مواجه هستند؛ به عبارتی تحقیق حلقه ی مفقود فیلمنامه است. فیلمنامه بن و ریشه فیلم را شکل می دهد؛ اما در ایران یک ماه روی فیلمنامه وقت می گذارند و یک سال روی ساخت اثر. این مشکلات در بحث سینمای دینی چند برابر می شود؛ چون خمیر مایه ی یک اثر دینی با اعتقادات و باورها و ارزش های جامعه و مردم سرو کار دارد. برگزاری جشنواره نمایشنامه نویسی و فیلمنامه نویسی رضوی در قزوین بهانه ای شد تا به بحث سینمای دینی و آفت عوامزدگی و ظاهر گرایی بپردازیم، برگزاری چنین جشنواره هایی به خودی خود حرکت ارزنده ای برای کشور و البته شهر قزوین محسوب می شود به شرطی که خروجی این جشنواره را نیز بررسی و تحلیل کنیم.

نوشتن درباره ي فيلم "دو خواهر" بسيار دشوار است؛ فيلم به اصطلاح كميك دو خواهر براي درک فيلم از سوي مخاطب و هم‌ذات‌پنداري تماشاگر با شخصيت‌هاي آن، تا حد زيادي سطح آگاهي و شعور مخاطب را به سخره گرفته است و مخاطب چاره اي ندارد تا تمهيداتي از قبيل خوردن تخمه و چيپس و پفک بينديشد تا فيلم تمام شود...

مقدمه: ‏روز جهاني کودک آمد و رفت. اين همان حکايت هميشگي و غريب است؛اما واژه کودک همچنان مظلوم است. سخن در اين باره بسيار است؛ مقاله ها و نقدهاي بسياري در مورد اين موضوع به دستمان رسيد؛ اما با خود گفتيم، هيچ چيز مثل يک مصاحبه با مردي که معلم و مولف چندين کتاب است، مفيد واقع نمي شود. ملک پور متولد ۱۳۵۲ داراي مدرک کارشناسي ارشد در رشته ادبيات فارسي است. وي سابقه تدريس در دانشگاه تربيت معلم را نيز دارد و در سه سال اخير بيشتر وقتش را به امور کودک و نوجوان در کانون پرورش فکري کودکان و نوجوان سپري کرده است. مرکزي که مديريت آن با ملک پور است، ۱۷ شعبه در سراسر استان قزوين دارد و اين گونه که ملک پور مي گويد در زمينه عمراني خوب کار کرده اند؛ اما در بحث کيفيت، خود نيز انتقاداتي دارد.